Bijna iedereen die begint met hardlopen maakt dezelfde fout: de eerste keer veel te hard van stapel lopen. Je rent het hele rondje uit, bent buiten adem, hebt twee dagen spierpijn en denkt dat hardlopen gewoon niets voor jou is. Het probleem zit niet in jou, maar in het tempo waarmee je bent begonnen.
Rustig opbouwen met wandel-renintervallen
De truc is om niet meteen te willen rennen, maar af te wisselen tussen lopen en wandelen. Je rent een minuut, je wandelt twee minuten, en dat herhaal je. Zo went je lichaam geleidelijk aan de belasting, raken je pezen en gewrichten niet overbelast, en houd je genoeg adem over om het vol te houden. Naarmate het makkelijker gaat, verschuif je de verhouding: iets langer rennen, iets korter wandelen, tot je op een dag het hele stuk in één keer loopt zonder dat je het zelf doorhad.
Het Start to Run-programma is precies op die manier opgebouwd. Het neemt je in een paar weken mee van wandel-renblokjes naar een half uur aaneengesloten hardlopen. Veel sportverenigingen bieden het aan in een groep, wat fijn is omdat je dan niet alleen op een grijze maandagavond je schoenen aan hoeft te trekken.
Schoenen zijn de moeite van een goede keuze waard
Hier mag je best wat aandacht en geld aan besteden. Goede hardloopschoenen vangen een deel van de schok op en voorkomen klachten aan je knieën en schenen.
- Laat je in een speciaalzaak adviseren, zeker als je net begint.
- Loop niet op oude sneakers met versleten zolen, want die dempen niets meer.
- Begin met twee of drie keer per week en gun je lichaam een rustdag ertussen.
Een eerlijke verwachting
Het gaat de eerste weken zwaar voelen, en dat hoort erbij. Vermijd het om je te vergelijken met de doorgewinterde loper die je voorbijsnelt in het park. Iedereen is ooit hijgend aan een lantaarnpaal begonnen. Lukt het een keer niet? Geen ramp, ga gewoon de volgende keer weer. De lopers die volhouden zijn niet de fitste, maar degenen die rustig genoeg begonnen om er plezier in te houden.